Nowoczesne i bezpieczne sposoby adresowania protokołu TCP IP

Jeśli w sieci dostępny jest Serwer DHCP który automatycznie rozdziela między komputerami znajdującymi się aktualnie w sieci ich lokalne adresy możemy mówić o automatycznym adresowaniu TCP IP. Jak wiadomo adres jest rzeczą konieczną, bez niego komputer w sieci istnieć nie może. Najczęściej spotykane sieci, to właśnie DHCP, bo są najprostsze w konfiguracji. Dowiedz się od swojego usługodawcy internetowego lub administratora, co należy w tych polach wpisać. Nie zawsze bowiem sieć jest sprawą automatyczną. Przy okazji, takie sieci są najmniej bezpieczne z uwagi na obecność sygnału internetowego zaraz po instalacji systemu. Jak wiadomo, mnożą się nam wirusy których już nie trzeba klikać jak dawniej. Same przyjdą. Jeżeli Twoja sieć to serwer DHCP i Internet płynie od razu po instalacji, koniecznie na czas instalacji systemu wyjmij wtyczkę RJ- 45 z karty sieciowej, aż do momentu włączenia zapory, względnie- zainstalowanie blokady firewall. To konieczne! Sprawa wygląda nieco inaczej w przypadku ręcznego przypisywania adresów IP przez administratora sieci. Rozwiązanie takie posiada wyłącznie zalety. Po pierwsze, nie ma możliwości zainfekowania systemu wirusami tuż po jego instalacji. Nieobecny jest bowiem jeszcze sygnał internetowy w komputerze. Jest on już na kablu, jednak nie dociera jeszcze fizycznie do systemu. Musimy bowiem najpierw podać adres serwera, czyli bramy internetowej oraz wpisać własny adres sieciowy, maskę podsieci i jeśli istnieje taka potrzeba serwer DNS, oraz pomocniczy DNS. A to oczywiście możemy zrobić po włączeniu zapory, lub po instalacji zapory firewall. Dodatkowo- komputer który ma swój stały adres IP sieci lokalnej, znacznie szybciej się do tej sieci loguje. Nie musi bowiem szukać wolnego adresu IP który nie wywoła konfliktu z innym komputerem.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.

>